Goochelaar

U bent op zoek naar een goochelaar? Bel 0318-727828 of 06-20285267, of mail naar info@goochelaars-nederland.nl.


Home | Goochelen | Uit de oude goocheldoos | Eddy Schuyer 80 jaar jong

Eddy Schuyer 80 jaar jong

Hijzelf heeft moeite het te geloven, maar Eddy Schuyer viert op 29 december toch echt zijn 80e verjaardag. Van die acht decennia heeft hij in ruim zeven gegoocheld, en dat kunnen niet veel collega's hem nazeggen. In een gesprek met Dick Harris kijkt de jarige nog eens terug op een lang en avontuurlijk leven.

Eddy, we kennen elkaar nu al heel wat jaren, maar je hebt me nooit verteld hoe het allemaal begonnen is, destijds. Was het bij jou ook die fameuze goocheldoos?

Welnee! Zelfs als die dingen toen al bestonden, hadden mijn ouders beslist niet het geld gehad voor zulke luxueuze geschenken. In ons gezin met acht kinderen werd elk dubbeltje omgedraaid. Nee, het is anders gegaan. Toen ik een jaar of acht, negen was, heb ik in het Flora-Theater in Den Haag voor het eerst een goochelaar aan het werk gezien. Vraag me niet hoe hij heette, maar wat hij deed zie ik nog zo voor me: zijden doeken knopen en ontknopen. Thuisgekomen probeerde ik dat met zakdoeken na te doen, en geloof het of niet, helemaal op eigen kracht vond ik een soort schuifknoop uit. Vergeet niet dat je in die tijd nog geen studio's, goochelboeken, lezingen en clubavonden had - je moest alles zelf ontdekken. Het heeft dan ook tot mijn 15e of 16e geduurd, voor ik mijn eerste betaalde optreden kreeg (de gages lagen in de jaren twintig wel een tikkeltje anders dan nu, hoor). En ja, toen ik de smaak eenmaal te pakken had, ben ik nooit meer met dat goochelen opgehouden. Eigenlijk is dat het hele verhaal.

Jawel, maar zo simpel als je het nu voorstelt, zal het niet gegaan zijn. Hoe heb je je verder ontwikkeld na dat prille begin?

Heel belangrijk was het feit dat ik lang in militaire dienst was. Je werd al gauw een populaire jongen als je af en toe een goocheltrucje vertoonde, maar een kritischer publiek dan 'de maten' kun je je niet voorstellen. Als ik stond te knoeien, kreeg ik dat meteen te horen van die knapen. Maar nogmaals, in feite moest je het helemaal zelf leren, professionele hulp was er niet bij in die jaren. Ook later, toen ik in krijgsgevangenschap zat (ik heb het bombardement van Dresden meegemaakt, februari 1945, niet meer aan denken...), ook in die periode stond ik maar te oefenen en nog eens te oefenen. Een moeizame leerschool. Terug in Nederland belandde ik opnieuw tussen militairen. Je had toen het RAO-Variété, dat voornamelijk voorstellingen in kazernes gaf. De andere soldaten leerden schieten, ik leerde de fijne kneepjes van het goochelen...

Ho, ho, wacht eens even, jij had als tweede nummer toch ook iets met schieten?

Klopt. Nadat ik in dienst eenmaal heel precies had leren schieten, presenteerde ik na de pauze mijn act "De geblinddoekte scherpschutter". Een toeschouwer hield een soort schietschijf omhoog en ik maar geblinddoekt rondschuifelen en net doen alsof het heel moeilijk was. Bluffen kon ik wel in die tijd.

Een grote stunt en een doorbraak in je carrière was je optreden als "diepzeegoochelaar" op de tentoonstelling Rotterdam Ahoy in 1951. Zelf heb ik dat nooit gezien, maar de kranten stonden er vol van destijds.

Nou zeg, dat was me een toestand. Ik stond in een grote tank met een glazen voorwand, waarin 20.000 liter water gekiept was. Onder water ging ik dan eten, een glas melk drinken en sigaretten roken. Het was een puur goochelnummer en het bracht me een hoop publiciteit.

Toch hield je het op een gegeven moment in Nederland voor gezien en ging je het in het buitenland proberen.

Dat had verschillende redenen. Er kwamen steeds meer goochelaars op de markt, goede en slechte, beroeps en amateurs. De spoeling werd merkbaar dunner, ook al doordat steeds meer variététheaters stuk voor stuk hun deuren sloten. Bovendien slonk door de opkomst van de televisie het zogenaamde schnabbelcircuit zienderogen. Waarom zou je artiesten laten opdraven, als je ze thuis gratis op je tv-scherm kon zien?

Je was niet de enige die zijn heil in het buitenland zocht, maar je was wel degene die het internationaal het langste heeft volgehouden.

Misschien wel, ja. Na mijn eerste buitenlandse engagement (in Arosa was dat) heb ik, eerst samen met mijn vrouw Babs en later tevens met mijn beide dochters Sylvia en Jos, werkelijk alle cabarets en nachtclubs afgegraasd. In totaal zijn we zeventien jaar lang onafgebroken door Europa getrokken; ik had niet eens meer een woning in Nederland.

Je had je eigen huis bij je, waar je ook kwam.

Dat kun je wel zeggen. We reisden met een dubbele caravan, van alle gemakken voorzien. We hadden zogezegd ons eigen wereldje, een soort bescherming tegen de boze buitenwereld. Veel artiesten reisden zo. Als je bij de parkeerplaats van het Hansa-Theater in Hamburg kwam, zag je soms acht of negen van die caravans staan. Dat Hansa was jarenlang het enig overgebleven echte variété in Europa; pas in de laatste jaren zijn er weer een paar bijgekomen. In Hansa-Hamburg hebben we veertien keer gestaan, telkens een maand. Leuk werk, een internationaal programma en een plezierige sfeer onder de collega's. Een voordeel van dat vele reizen was natuurlijk ook dat je talenkennis er op vooruitgaat. Weet je dat mijn beide dochters vlekkeloos zes talen beheersen? Vandaar dat mijn oudste, Sylvia, tegenwoordig vaak congres-gala's presenteert; ze wisselt dan vlot van Engels naar Spaans en van Frans naar Italiaans...

Even iets heel anders, Eddy, over die nachtclubs. Je had vanaf 1966 een viermansnummer: een heer plus drie charmante dames. Werd er nooit verlangd dat jouw dames na afloop van de show met de gasten aan de bar gingen zitten? Je weet dat dat beruchte 'animeren" in veel clubs de gewoonste zaak van de wereld was.

We hebben het altijd, maar dan ook altijd geweigerd. Doodsimpel, we lieten dat uitdrukkelijk in ieder contract opnemen en hebben nooit problemen gehad op dat gebied. Sylvia behartigde al onze zakencorrespondentie en die clausule vergat ze nooit! Wel moesten we daardoor een doodenkele keer een engagement laten lopen, in Casablanca onder meer. Nee, voor dat animeerwerk waren Jacqueline, Eddy & Company echt niet te porren.

Kwamen jullie ook financieel een beetje aan je trekken? Zo'n viermansnummer ga je uiteraard niet voor een spotprijsje aanbieden, anderzijds kun je in een bescheiden nachtclub ook geen astronomische gages verlangen.

Kijk, Dick, door het systeem van die caravan konden we scherp calculeren. Als we alles met treinen, vliegtuigen en hotels hadden moeten doen, was het waarschijnlijk nooit zo lang gelukt. Wat ook belangrijk is bij dat internationale werk, is dat je altijd aansluiting moet hebben. Je kunt niet in een vrije maand even gauw in Nederland gaan schnabbelen, want als je zo veel op reis bent, lig je hier al vlug uit de markt. En wat die financiën betreft, we hebben altijd goed geleefd, maar het geld nooit over de balk gesmeten. Als er eens een maand vrij was, dan zetten we ons "huisje" op een camping aan de Rivièra en genoten we van een zonnige vakantie.

Zo te horen hebben jullie een heerlijk leven gehad. Zijn er nooit echt nare dingen gebeurd tijdens al die reizen?

Wat dacht je! Zal ik er eens een paar noemen? In Venetië hebben we ooit een zware aardbeving meegemaakt, geen lolletje; in Nice stonden we 100 meter verwijderd van een enorme bosbrand (de brandweer haalde toen alle benzine uit onze tank); in het Zwitserse Medrisio zaten we midden in een roofoverval, de kogels vlogen ons letterlijk om de oren; in Milaan stond plotseling onze hele nachtclub in de fik, de obers hebben met champagne staan blussen; in het Parijse Musée Grevin, waar we ooit eens een maand of acht gewerkt hebben, bestormde een woedende troep demonstranten het gebouw om de wassen beelden van sommige gehate politici te vernielen; enzovoort, enzovoort. Orkanen, lawines, overstromingen - we hebben het allemaal overleefd.

Je zou er een boek over kunnen schrijven.

Daar ben ik inderdaad mee bezig momenteel. Als ik geen uitgever vind, publiceer ik het zelf.

Ik ben benieuwd. Maar behalve memoires schrijven goochel je toch ook nog veel?

Gelukkig wel. Vooral table-magic is erg in de mode gekomen; dat doe ik veel en graag. En wat zou je denken van een goocheltreffen van honderden Duitse amateurs, kort geleden, waar ik van 10 tot 16 uur aan een stuk heb staan demonstreren?

Geweldig dat je de gezondheid en de energie hebt om zulke dingen te doen. Eddy, we kunnen nog uren doorpraten, maar al die andere verhalen lezen we wel in je komende boek. Een vraag nog: heb je ooit in je leven spijt gehad dat je het vak van artiest gekozen hebt?

Nooit, geen seconde. Ik vind dat ik het heerlijkste beroep heb dat er bestaat. Je kunt er oud mee worden en jong bij blijven.

Een mooie slotzin. Eddy, van harte gefeliciteerd met het bereiken van deze mijlpaal, zeker ook namens veel vrienden en collega's. Blijf gezond en dan maar op naar het jaar 2000.

Ben ik vast van plan!

Dick Harris


Dit artikel is gepubliceerd op zaterdag 16 mei 2015 om 08.18 uur en komt uit de Informagie (jaargang 5, nummer 3, januari/februari 1994), het Nederlandse vakblad voor de goochelkunst. Het artikel is met toestemming van eindredacteur Bert Speelman geplaatst op deze website.

Op zoek naar een goochelaar met klasse? Bel 0318-727828 of 06-20285267, of stuur een e-mail naar info@goochelaars-nederland.nl.

Terugbelservice

Laat uw telefoonnummer achter en wij nemen zo snel mogelijk contact op.

Telefoonnummer:*


Sociale media



Nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van het nieuws uit de goochelwereld? Meld u aan voor de gratis nieuwsbrief.

E-mailadres:*


E-book 'Leer goochelen met Michel, deel 1'
Download gratis het e-book 'Leer goochelen met Michel, deel 1'.

E-book 'Leer goochelen met Michel, deel 2'
Download het e-book 'Leer goochelen met Michel, deel 2' voor € 4,95.

Deze website is met uiterste zorgvuldigheid gemaakt. Wij hebben geprobeerd om alle bronnen te achterhalen. Wanneer de bronvermelding op deze website onjuist of incompleet is, dan vernemen we dat graag via dit e-mailadres.

Klik hier voor meer informatie.

De goochelaar van Goochelaars Nederland is Michel van Zeist. Via deze website boekt u hem als tafelgoochelaar, beursgoochelaar en kindergoochelaar. Bovendien verzorgt hij podiumshows, workshops goochelen en goochelshows op maat.

Goochelaar Michel treedt in heel Nederland op, dus ook in de volgende plaatsen:

Vrijdag 18 maart 2016, 11.40 uur
Binnenkort in het theater: 'Wonder School LIVE'
Wardo Wonder, bekend van het populaire Telekids-programma Wonder School, is binnenkort te zien in de Nederlandse theaters. Het alter ego van Nick Nielsen presenteert Wonder School LIVE, een magische show voor de hele familie.

Lees verder | Reageer (0 reacties)

Donderdag 17 maart 2016, 10.50 uur
Goochelaar Paul Daniels (77) overleden
De Britse goochelaar Paul Daniels is op 77-jarige leeftijd overleden. Hij leed aan een ongeneeslijke vorm van kanker. Daniels werd internationaal bekend door zijn televisieprogramma The Paul Daniels Magic Show.

Lees verder | Reageer (0 reacties)

Woensdag 16 maart 2016, 14.15 uur
Verwacht in Carré: Hans Klok's 'House of Horror'
Komende zomer wordt Koninklijk Theater Carré in Amsterdam omgetoverd tot Hans Klok's House of Horror. De blonde magiër presenteert een nieuwe show waarin griezelige goocheltrucs en ijzingwekkende illusies centraal staan.

Lees verder | Reageer (0 reacties)

Er zijn bij ons geen activiteiten bekend voor de maand september.

Dinsdag 18 april 2017, 11.31 uur
Close-up goochelen is interactie tussen twee mensen
"Close-up goochelen is voor mij interactie tussen twee mensen - en niet tussen een super wezen en een gewone sterveling." (David Williamson)...

Lees verder

Zaterdag 15 april 2017, 09.57 uur
Speelkaartenmuseum
Het Nationaal Museum van de Speelkaart in Turnhout is heropend na een tijdelijke sluiting in verband met het in gebruik nemen van een nieuw gebouw. De feestelijke opening werd verricht door burgemeester Richard Proost. De goochelkunst w...

Lees verder

Vrijdag 14 april 2017, 00.41 uur
Slechte voorstelling
"Uw nummers missen samenhang. De ene truc volgt zo maar onlogisch op de ander. Maar er zijn twee dingen waar ik wel wat in zie: uw uitdaging aan de toeschouwers om u met hun eigen boeien te binden, voor zover toeschouwers boeien bij zich hebben, en d...

Lees verder